Η ζεστή και αισθαντική φωνή της μεσοφώνου Μαρίτας Παπαρίζου έκανε τον κριτικό του Torino Cronaca να γράψει για τον Τανκρέντι πως “ένα αστέρι γεννιέται στο Monte Carlo και τον κριτικό του Opera Now για τον Τηλέμαχο πως χωρίς το στέμμα της έμοιαζε με ηρωίδα βγαλμένη από ταινία του Κακογιάννη για χάρη της και μόνο αξίζει να πληρώσει κανείς το εισιτήριο της παράστασης .”

Στην Ελλάδα πρωταγωνιστεί στην καινούργια παραγωγή της ΕΛΣ στην κωμική όπερα του Ροσσίνι “Ιταλίδα στο Αλγέρι ” . Αυτή η παράσταση είναι μία καινούργια παραγωγή για την ΕΛΣ 

Είναι η πρώτη φορά που θα τραγουδήςετε αυτό το ρόλο και πόσο αποτελεί πρόκληση για σας ;

Χαίρομαι που επιτέλους ανεβαίνει αυτή όπερα και στην Εθνική Λυρική  Σκηνή ,για μένα είναι η δεύτερη φορά στο τελευταίο τρίμηνο που θα ερμηνεύσω το συγκεκριμένο ρόλο . Η πρώτη ήταν στο θέατρο του Μασσύ στο Παρίσι και μάλιστα με πολύ μεγάλη επιτυχία όσο για το πως τον αντιμετωπίζω , πάντα ένας τέτοιος ρόλος αποτελεί πρόκληση για μία καλλιτέχνιδα .

Η “Ιταλίδα στο Αλγέρι” θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές κωμωδίες του Ροσσίνι μιλήστε μας για αυτήν .

Είναι μία πολύ χαριτωμένη και πιπεράτη κωμωδία η παράσταση που θα παρουσιάσουμε εδώ κινείται σε κλασσικά σκηνοθετικά πρότυπα έχει όμως πάρα πολλά έξυπνα εφευρήματα . Σκηνοθετεί ο Έντζο Ντάρα ένας από τους διασημότερους βαρύτονους αυτού του ρεπερτορίου στη συγκεκριμένη όπερα , έχοντας ερμηνεύσει πολλές φορές και με μεγάλη επιτυχία το ρόλο του Μουσταφά,  έχει βάλει την προσωπική του σφραγίδα αντλώντας τις ιδέες του από την μεγάλη σκηνική εμπειρία του .

Ξέρω πως έχετε μία ιδιαίτερη σχέση με τη μουσική του Ροσσίνι , όντας πάρων στην πρώτη σας συναυλία γνωρίζω πως ξεκινήσατε την καριέρα σας με την Ορχήστρα των Χρωμάτων με την οποία ερμηνεύσετε μία πολύ δύσκολη αρια από την όπερα “Μπιάνκα και Φαλιέρο” του Ροσσίνι .Πια άλλα έργα του συγκεκριμένου σύνθετη έχετε ερμηνεύσει μέχρι τώρα ;

Το συγκεκριμένο ρεπερτόριο απετέλεσε τον κορμό των σπουδών μου κερδίζοντας την υποτροφία Αλεξάνδρα Τριάντη το 1998. Από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών βρέθηκα στο Μιλάνο όπου είχα την τύχη να μελετήσω με το διάσημο βαρύτονο Ρομπέρτο Κοβιέλλο γνωστό κυρίως για τις ερμηνείες του σε έργα του Ροσσίνι ,ήταν εκείνος που μου έδωσε τα τεχνικά και στυλιστικά εφόδια και με μύησε στον κόσμο του μπελκάντο από τότε μέχρι σήμερα είχα την τιμή να ερμηνεύσω κορυφαίους ρόλους του ρεπερτορίου αυτού όπως Ροζίνα στον “Κουρέα της Σεβίλλης”,στη Λυρική Σκηνή . Ιζολιε στο “Conte Ory στο φεστιβάλ Ροσσίνι στο Πέζαρο υπό την διεύθυνση του Αλμπέρτο Τζέντα, Τανκρέντι στο “Τανκρέντι” στην όπερα το Μοντε Κάρλο υπό την διεύθυνση του Μάρκο Τζαμπέλλι , Αρσάτσε στη “Σεμίραμη”στην όπερα της Πίζας και το Λιβόρνο υπό την διεύθυνση του Φίλιππο Μπρεζάν και την Ιζαμπέλα φυσικά υπό την διεύθυνση του Ντομινίκ Ρούι. 

Έχετε ερμηνεύσει κυριως σοβαρούς ρόλους σε σοβαρές όπερες , όμως η “Ιταλίδα στο Αλγέρι” είναι μία κωμωδία, πιστεύετε ότι κωμική φύση του ρόλου είναι ξένος ως προς το στυλ σας ;

Δεν πίστευα ποτέ ότι είχα το ταλέντο να ανταποκριθώ σε μία κωμωδία ,καθόλου μπορώ να πω όταν μου ζήτησαν να πρωταγωνιστήσω στην παραγωγή του Μασσύ. θεώρησα πως ήταν μία ιδιαίτερη πρόκληση για μένα. Ξεκινώντας τις πρόβες με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα κομμάτια του κωμικού εαυτού μου να ξεδιπλώνονται με αποτέλεσμα να το γλεντήσω με την ψυχή μου. 

Ποια είναι μέχρι τώρα η εμπειρία σας με την Εθνική Λυρική Σκηνή;

Μπορώ να πω πως η ΕΛΣ μου έδωσε αρκετές ευκαιρίες όπου τραγούδησα πολύ σημαντικά έργα για το βιογραφικό μου σημείωμα. Θα ήθελα όμως να κάνω κι άλλα πράγματα να ξεφύγω το ρεπερτόριο του μπαρόκ και το μπελκάντο στο οποίο αυστηρά με έχουνε εντάξη και βέβαια να τραγουδήσω κι άλλα έργα όπως για παράδειγμα εκείνα του γαλλικού ρεπερτορίου. Δεν αναφέρομαι τυχαία σε αυτά, διότι τα έχω μελετήσει με υποτροφία του Μεγάρου Μουσικής στο Παρίσι με την κυρία Ζανίν Ράις. 

Έχετε κάνει όμως αρκετά εργα στη Λυρική έτσι δεν είναι ;

Βέβαια. Άμαστρη στο “Ξέρξη” του Χάιντελ, Ορλάντο στον “Ορλάντο Φουριόζο” του Βιβάλντι και όπως έχω ήδη αναφέρει Ροζίνα στον “Κουρέα της Σεβίλλης” του Ροσσίνι. Είναι έργα που τραγουδήσα με πολύ μεγάλη αγάπη και μου προσέφεραν πολλές και σημαντικές εμπειρίες. 

Ποια είναι όμως η εμπειρία σας με άλλα μεγάλα θέατρα του εξωτερικού στα οποία έχετε τραγουδήσει;

.Σίγουρα τα πράγματα είναι διαφορετικά από ότι στην ΕΛΣ. Ή διαφορά τους έγκειται κυρίως την οργάνωση της κάθε παραστάςης. 

Τι νομίζετε πως θα μπορούσε να βελτιωθεί στην ΈΛΣ Τώρα μάλιστα που έχουμε νέο διευθυντή;

Πιστεύω πως ο κύριος Λαζαρίδης θα αλλάξει τα δεδομένα, έτσι ώστε να μπορέσει Λυρική να λειτουργήσει στο ίδιο επίπεδο με τα λυρικά θέατρα όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και όλου του κόσμου. Η Λυρική Σκηνή, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα θέατρο που συνεργάζεται με αξιόλογους καλλιτέχνες. Έχει λοιπόν, την δυνατότητα να τους αξιοποίησει σε πλούσιο ρεπερτόριο και να τόλμησει καινούργιες παραγωγές και πρώτες πανελλήνιες εκτέλεσεις. Γιατί λοιπόν, να μην επεκταθεί και σε έργα ελλήνων συνθετών πέρα του Βέρντι του Πουτσίνι και του Μότσαρτ ; σαφώς πρέπει να προχωρήσει την προσπάθεια που γίνεται για την αναβίωση των έργων της εποχής μπαρόκ και επιτέλους να ακούσουμε και ιταλική όπερα η οποία δεν έχει ακουστεί σχεδόν καθόλου. Αν εξαιρέσουμε δηλαδή την “Κάρμεν” και την “Δαλιδά” θα βρούμε κι άλλα υπέροχα έργα στην γαλλική μουσική. Υπάρχουν επίσης αριστουργήματα της σύγχρονης όπερας που δεν έχουμε δει ποτέ, όπως για παράδειγμα οι όπερες του Γιάνατσεκ και του Ρουσέλ ή του Μαρτινού , νομίζω πως είναι επιβεβλημένη μία τέτοια κίνηση και βέβαια ας μην ξεχνάμε και την ελληνική όπερα. Υπάρχουν πραγματικά αριστουργήματα από Επτανήσιούς συνθέτες όπως το “Μαραθών Σαλαμίς” του Καρρέρ, που παίχτηκε πρόσφατα στη Λυρική και η “Ρέα”  του Σαμάρα. Όλα αυτά βέβαια είναι απόψεις ενός νέου ανθρώπου για το τι θα ήθελε και ότι ονειρεύεται να γίνει στο λυρικό θέατρο της πατρίδας. Πιστεύω, επίσης πως θα διανθιστεί το ρεπερτόριο του θεάτρου, θα έρθουν και περισσότεροι νέοι άνθρωποι να μας παρακολουθήσουν. 

Έχει ιδιαίτερες δυσκολίες ο ρόλος της Ιζαμπέλας ή είναι ένας εύκολος ρόλος;

Κανένας ρόλος δεν είναι εύκολος. Είτε είναι μεγάλος είτε είναι μικρός. Ο κάθε ρόλος έχει την δική του δυσκολία, που μπορεί να είναι μουσική, θεατρική, ενδυματολογική, σκηνοθετική, ανάλογα με το τι ζητά ένας μαέστρος ή ένας σκηνοθέτης. Στην όπερα δεν υπάρχει τίποτα εύκολο. 

Πείτε μου κάτι για την καλλιτεχνική σας πορεία στο εξωτερικό. 

Πέρα από από αυτά που έχω ήδη αναφέρει, θα ήθελα να σταθώ στην πιο πρόσφατη πορεία μου. Η χρονιά που πέρασε ήταν ιδιαίτερα αποδοτική για μένα, διότι βρέθηκα σε διαφορετικές αγορές και βίωσα πολύ σημαντικά πράγματα δύσκολα και ευχάριστα, που πιστεύω ότι θα με βοηθήσουν πάρα πολύ στο μέλλον. Ήταν μία χρονιά σταθμός, αφού είχα την ευκαιρία να τραγουδήσω με την ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου στο Μιλάνο, σε συναυλία που οργάνωσε η ή η Έλενα Ματθαιοπούλου, με νέους τραγουδιστές. Επίσης τραγούδησα το ρόλο του Ταυρίδη στην πρώτη Παγκόσμια ηχογράφηση της όπερας “Αριάδνη Στην Κρήτη” του Χάιντελ υπό την διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου με την εταιρεία MDG. Τέλος έκανα το ντεμπούτο μου ως Αρσατσε Και Ιζαμπέλα. 

Ένα μεγάλο κομμάτι του βιογραφικού σας περιέχει μπαρόκ μουσική. Μιλήστε μας γι’ αυτό. 

Ναι και συνεχίζω… Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με πολύ σημαντικούς μουσικούς. Ένας από αυτούς είναι και ο μαέστρος Antonio Φλόριο με τον οποίο δώσαμε μία σειρά συναυλιών στην Ισπανία με το Salve Regina Του Πόρπορα, σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση και ετοιμάζουμε στο μέλλον μερικές πολύ ενδιαφέρουσες συνεργασίες. Επίσης θα έχω μία σημαντική συνεργασία με τον μαέστρο Κλαούντιο Σιμόνε και τους Solisti Veneti, στο Παρίσι μέσα στο 2006. 

Antonio Florio
El director Antonio Florio en el Teatro Victoria Eugenia
foto javier hernandez 02.08.07

Πείτε μου πως θα χαρακτηρίζατε την φωνή σας; 

Για τη φωνή μου έχουν πει πάρα πολλά και περίεργα πράγματα. Βέβαια, έχω την αίσθηση πως προσαρμόζομαι ανάλογα με αυτό που έχω να τραγουδήσω. Εκείνο που ξέρω σίγουρα είναι πως δεν είμαι κοντραλτο. Είμαι μία μέτζο σοπράνο που μπορεί να ελίσσεται ανάμεσα σε διαφορετικά ρεπερτόρια και θεωρώ ότι μπορώ να τραγουδήσω εξίσου καλά μπαρόκ, μπελκάντο, αλλά και γαλλικό ρεπερτόριο. 

Πώς βλέπετε την προσπάθεια που γίνεται στην Ελλάδα για την αναβίωση της Μουσική μπαρόκ; 

Πραγματικά γίνεται μία πολύ σημαντική προσπάθεια, η οποία όμως πρέπει να συνεχιστεί. Να γίνουν περισσότερες συναυλίες με το συγκεκριμένο είδος με μαέστρους και εκτελεστές, έλληνες και ξένους. Πιστεύω πως υπάρχει ένα σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στην Ελλάδα, που με την κατάλληλη υποστήριξη και τις κατάλληλες συνεργασίες και συνθήκες μπορεί να φτάσει σε αξιοζήλευτο επίπεδο. 

Πώς βλέπετε το ρόλο που παίζει στην πολιτιστική ζωή της Ελλάδας το Μέγαρο Μουσικής; 

Πιστεύω πως είναι εξαιρετικά σημαντικός, διότι, αν δεν υπήρχε το Μέγαρο δεν θα είχαμε δει όλους αυτούς τους σπουδαίους μαέστρους τις μεγάλες ορχήστρες και όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες παραστάσεις που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε με έργα του Strauss και του Βάγκνερ που δυστυχώς δεν μπορούν να ανέβουν στην Λυρική Σκηνή. 

Έχετε τραγουδήσει στο Ηρώδειο το ρόλο της Κίρκης στην όπερα “Τηλέμαχος” του Γκλουκ. Μιλήστε μας γι’ αυτό. 

Αισθάνθηκα το Ηρώδειο σαν μία τεράστια και ζεστή αγκαλιά. Έγινε τον Αύγουστο του 2003 σε συνεργασία με το αγγλικό Φεστιβάλ Μπαχ όπου και τραγούδησα το ρόλο της Κίρκης στην όπερα “Τηλέμαχος ή το νησί της Κίρκης” του Γκλουκ σε πρώτη παγκόσμια παρουσίαση υπό την διεύθυνση του Nicolas Cleobury. Η πρόταση ήρθε από την κυρία Λαλάντη η οποία μετά την ακύρωση της Della Jones για λόγους υγείας, έψαχνε για την αντικαταστάτρια του ρόλου. Τότε ήταν που ένας δημοσιογράφος του BBC την συνέστησε μένα. Ο ρόλος της Κίρκης είναι ιδιαίτερα δύσκολος τον οποίο κλήθηκα να μάθω μέσα σε 20 μέρες. Η όπερα ανέβηκε πρώτα στο Sadlers Wells Του Λονδίνου σε δύο παραστάσεις. Η παράσταση όμως του Ηρώδειουήταν για μένα η πιο σημαντική. Η παραγωγή αυτή, μάλιστα πήρε και το μεγάλο βραβείο των ελλήνων μουσικών και θεατρικών κρητικών. Μία παραγωγή που μου έδωσε την πρώτη συνέντευξη στο BBC και εξαιρετικές κριτικές το διεθνή τύπο. Το 2004 μετά τον Τηλέμαχο τραγούδησα στο Ηρώδειο το ρόλο της Φαινένας στον “Ναμπούκο” του Βέρντι με την Λυρική Σκηνή. 

Πόσοι άνθρωποι συνέβαλαν μέχρι τώρα στην προώθηση της καριέρα σας

Σπούδασα τραγούδι με την Ιουλία Τρούσσα και την Καίτη Αποστολάκη. Με βοήθησε πάρα πολύ ο κύριος Χρήστος Λαμπράκης όποιος με σύστησε στην Ζανίν Ράις και μου άνοιξε έτσι το δρόμο για το γαλλικό ρεπερτόριο. Ενδιαφέρθηκε για μένα από την αρχή κυρίως από την ώρα που μου δόθηκε υποτροφία Αλεξάνδρα Τριάντη και ιδιαίτερα για τις κινήσεις μου στο εξωτερικό. Επίσης σημαντικό ρόλο έπαιξαν και η κυρία Έλενα Ματθαιοπούλου στις συνεργασίες μου με τά θέατρα του εξωτερικού καθώς και το Ζεύγος Μάτι και Νικόλας Ιγκον οι οποίοι στήριξαν τις προσπάθειες μου πάρα πολύ και χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να έχω κάνει πολλά από τα βήματα που έκανα. Δεν θα μπορούσα φυσικά να ξεχάσω και τον κύριο Άρη Χριστοφέλλη για τη συμβολή του και τη συμβουλή του. 

Ποιους ρόλους ονειρεύεστε να ερμηνεύσετε ακόμα; 

Πολλούς. Μία όπερα πρόκληση που ονειρεύομαι να τραγουδήσω είναι ο “Προφήτης” του Μάγερμπερ. Είναι ένα πολύ δύσκολο έργο ένας μεγάλος ρόλος που ξεδιπλώνει τις δυνατότητες της μεσοφώνου. Υπάρχουν βέβαια και πάρα πολλοί άλλοι ρόλοι για την φωνή μου, κυρίως στο γαλλικό ρεπερτόριο, όπως για παράδειγμα Δαλιδά και η Σαρλότ. Από τους μπαρόκ ρόλους  Ιούλιο Καίσαρα και Ρινάλντο του Χάιντελ. Ένας ρόλος που θέλω πολύ να τραγουδήσω είναι και αυτός της Σαντουτζα από την Καβαλερία Ρουστικάνα του Λεονκαβάλλο, Αλλά αυτό αργότερα. 

Κλείνοντας την συνέντευξη μας, θα ήθελα να ρωτήσω τι είναι αυτό που θα θέλατε να γίνει στην Ελλάδα στο χώρο της όπερας. 

Ονειρεύομαι κάποια μέρα εδώ στην Ελλάδα να αποκτήσουμε ένα πραγματικό λυρικό θέατρο ένα σωστό κτίριο όπερας αυτόνομο και σωστά οργανωμένο. Ένα θέατρο όπως μας αξίζει.