Tosca.

Μια καινούργια φιλμ νουάρ «Τόσκα» πρότεινε ο Ν.Πετρόπουλος για την καινούργια παράσταση της πιο αγαπημένης όπερας του Πουτσίνι στην ΕΛΣ. Η δράση της όπερας είχε μεταφερθεί την εποχή του Ιταλικού φασισμού, με οπτικές αναφορές στον νεορεαλιστικό Ιταλικό κινηματογράφο. Μια άποψη που στήριξε ο σκηνοθέτης με έξυπνα ευρήματα χωρίς να βγαίνει έξω από το πνεύμα του έργου.
Στην άποψη αυτή εντάχθηκε με τον καλύτερο τρόπο η σοπράνο Κ.Οπολαίς, που ήταν δραματικά και οπτικά η καλύτερη Τόσκα που έχω δει μέχρι σήμερα. Στο φωνητικό επίπεδο τα κατάφερε μια χαρά, η φωνή της όμως δεν είναι , τουλάχιστον τώρα, κατάλληλη για το δραματικό ρεπερτόριο. Στο μικρό θέατρο της Λυρικής πάντως η φωνή της δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα.
Πολύ λίγος τόσο φωνητικά όσο και οπτικά ήταν ο Σκάρπια του Π.Σίντομ που περισσότερο θύμιζε καρικατούρα παρά έναν σκοτεινό και αδίστακτο αρχηγό αστυνομίας.
Ο Μ.Ντίντικ έχει μια δυνατή δραματική φωνή που ταιριάζει όμως περισσότερο σε Βαγκνερικούς ρόλους παρά σε ρόλους του Ιταλικού ρεπερτορίου, παρ΄όλα αυτά ικανοποίησε απόλυτα με το τραγούδι του.
Ο Λουκάς Καρυτινός διηύθυνε με την γνωστή ενέργεια και τον δυναμισμό που τον διακρίνει οδηγώντας την Ορχήστρα με σίγουρο χέρι. Επαναλαμβάνουμε πως κάπως πρέπει να ρυθμίσει η Ορχήστρα τον ήχο της που μερικές φορές είναι εκκωφαντικός.