Περίμενα με μεγάλο ενδιαφέρον την πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια της Φανύ Αρντάν σε σκηνοθεσία όπερας, και μάλιστα σε ένα τόσο δύσκολο και πολύπλοκο έργο, και ομολογώ πως δεν με απογοήτευσε στο ελάχιστο.
Η Αρντάν φάνηκε πως είχε μελετήσει το έργο σε βάθος, τόσο μουσικά όσο και θεατρικά δίνοντας έξυπνες λύσεις στα διάφορα σκηνικά προβλήματα. Έστησε ένα έξυπνο, λειτουργικότατο σκηνικό ( Τομπίας Χόαιζελ), το οποίο άλλαζε κατα βούληση δημιουργώντας νέους χώρους όπου άλλαζε η δράση. Εξαιρετικοί οι λιτοί φωτισμοί του Λούκα Μπιγκάτσι, τα τόσο όμορφα, λειτουργικά κοστούμια της Μιλένα Κανονέρο και της Πέτρα Ραίνχαρτ. Οι ηθοποιοί-τραγουδιστές βοηθήθηκαν σημαντικά στις σκηνές πλήθους από την εξαίρετη κινησιολογία της Μαρίν Μπρυττί (Κολλεκτίβα (ΛΑ)ΟΡΝΤ), η οποία όχι μόνο δεν καπέλωσε το έργο αλλά ανέδειξε τις λεπτές δραματικές στιγμές του στο έπακρο, όπως ο ομαδικός βιασμός της Ακσίνια, μια εντυπωσιακή στιγμή της όπερας.
Το μουσικό επίπεδο υπήρξε εντυπωσιακό, βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που η Λυρική ανεβάζει αυτή την εκδοχή της όπερας που σπάνια παρουσιάζεται, αλλά εδώ στο νέο θέατρο, είχε την ευκαιρία να αναπτύξει την Ορχήστρα προσθέτοντας 13 πνευστά, μοιρασμένα δεξιά και αριστερά στα θεωρεία, δημιουργώντας έτσι μια μοναδική ηχητική εμπειρία για το κοινό.
Η Ορχήστρα υπήρξε υποδειγματική υπό την μουσική διεύθυνση του ταλαντούχου Βασίλη Χριστόπουλου που τόσο μας έχει λείψει στο πόντιουμ της Κρατικής Ορχήστρας. Διηύθυνε το έργο με προσοχή στις λεπτομέρειες, τονίζοντας τα δραματικά σημεία της παρτιτούρας, και δημιούργησε ένα ηχητικό σύμπαν τέλια εναρμονισμένο με το πνεύμα του συνθέτη.
Οι μονωδοί (υπό την άψογη προετοιμασία της Σοφίας Ταμβακοπούλου) έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους , κινούμενοι σαν σύνολο, κάτι που είναι απαραίτητο σε τέτοια έργα.
Η Λαίδη Μάκβεθ της Σβετλάνα Σοζντάτελεβα είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Έχει ερμηνεύσει τον ρόλο αυτόν σε μεγάλα Θέατρα (Νορβηγία, Φινλανδία, Μαριίνσκι, Ραβέννα), και εδώ η ερμηνεία της υπήρξε υποδειγματική. Έχει μία δυνατή δραματική φωνή , και με μεγάλη μουσικότητα και δραματικό ένστικτο και πάθος, ερμήνευσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον τόσο δύσκολο ρόλο της.
Ο Ζινόβι του Γιάννη Χριστόπουλου μας αποκάλυψε μια άλλη πλευρά της φωνής του, η οποία μας έχει συνηθίσει σε ένα πιο λυρικό ρεπερτόριο (αξέχαστος για την ερμηνεία του στους Καπουλέττους του Μπελίνι), ερμηνεύοντας με πάθος τον ρόλο του Ζινόβι. Η φωνή του υπηρέτησε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο τις δυσκολίες της παρτιτούρας, δίνοντάς μας μια ολοκληρωμένη ερμηνεία.
Εξίσου εντυπωσιακός ο Γιάννης Γιαννήσης στον ρόλο του Μπορίς, η φωνή έχει αποκτήσει μια πολύ όμορφη χροιά, και μεστότητα, περνώντας άνετα τον δυνατό ήχο της ορχήστρας. Ο Μπορίς του υπήρξε υποδειγματικός.
Πολύ μου άρεσε η φωνή του Σεργκέι Σεμισκούρ, μια φωνή όμορφη, λυρική, με εξαιρετική σκηνική παρουσία. Αντιμετώπισε τον ρόλο του με μουσικότητα και συνέπεια , ένας υποδειγματικός Σεργκέι.
Εντυπωσιακότατη η εξαίρετη Σοφία Κυανίδου στον ρόλο της Ακσίνια, τόσο φωνητικά όσο και δραματικά. Ο ομαδικός βιασμός της ήταν από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές της όπερας, αποκαλύπτοντάς μας ένα μεγάλο δραματικό ταλέντο.
Άψογοι υπήρξαν και οι Δ.Τσαντίνης, Γ.Ματθαιουδάκης, Φ.Δελλατόλας, Χ.Βελισσάριος, Π.Πρίφτης, Ν.Στεφάνου, Σ.Μπερής (χαρήκαμε που τον ξαναείδαμε στη σκηνή), και Β.Μανιάτης στους μικρότερους αλλά τόσο σημαντικούς ρόλους του έργου, όλοι δούλεψαν σαν ένα ενιαίο σύνολο.

Τέλος η Χορωδία ήταν στις καλύτερες στιγμές της υπο την τόσο προσεκτική και άψογη Μουσική Διεύθυνση του Α.Γεωργακάτου που την έχει μεταμορφώσει σε ένα Σύνολο Ευρωπαικών προδιαγραφών.
Η παρουσία των εξαιρετικών μονωδών Δ.Κασιούμη (Παπάς), Π.Μαγουλάς (Γέρος κατάδικος),Β.Μαιφάτοβα (Σονιέτκα) και Α.Καλογήρου (μία κατάδικη),πραγματικό embarass de choix,  απέδειξε πως η Λυρική Σκηνή έδωσε ότι καλύτερο είχε στη τόσο πλούσια διανομή, δικαιώνοντας ένα υπέροχο έργο που σπάνια έχουμε την δυνατότητα να ακούσουμε στην Ελλάδα. Η επιτυχία της παράστασης, και το τονίζω αυτό, είναι πως όλοι ανεξαιρέτως οι εμπλεκόμενοι Σκηνοθέτες, Μονωδοί, Χορωδία, κοστουμίστες, Ορχήστρα, Μαέστρος, και Τεχνικό προσωπικό, δούλεψαν για ένα τέλειο αποτέλεσμα σαν ένα ενιαίο σύνολο δίνοντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΒΕΘ ΤΟΥ ΜΤΖΕΝΣΚ

Δ. ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Βασίλης Χριστόπουλος

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 
Φανί Αρντάν

ΣΚΗΝΙΚΑ
Τομπίας Χόαϊζελ

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
Μιλένα Κανονέρο, Πέτρα Ράινχαρτ

ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ
Κολεκτίβα (ΛΑ)ΟΡΝΤ – Μαρίν Μπρυττί, Ζονατάν Ντεμπρουέρ, Αρτύρ Αρέλ

ΦΩΤΙΣΜΟΙ
Λούκα Μπιγκάτσι

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Μπορίς: Γιάννης Γιαννίσης
Zινόβι: Γιάννης Χριστόπουλος
Κατερίνα Ισμαήλοβα: Σβετλάνα Σοζντάτελεβα
Σεργκέι: Σεργκέι Σεμισκούρ
Ακσίνια: Σοφία Κυανίδου
Επιστάτης / Αστυνόμος / Λοχίας: Διονύσης Τσαντίνης
Αχθοφόρος/ Φύλακας: Γιώργος Ματθαιακάκης
1ος αρχιεργάτης / Μεθυσμένος καλεσμένος: Φίλιππος Δελλατόλας
2ος αρχιεργάτης: Χαράλαμπος Βελισσάριος
3ος αρχιεργάτης: Παναγιώτης Πρίφτης
Εξαθλιωμένος χωρικός: Νίκος Στεφάνου
Αμαξάς / Δάσκαλος: Σταμάτης Μπερής
Αγγελιαφόρος / Αρχιφύλακας: Βαγγέλης Μανιάτης
Παπάς: Δημήτρης Κασιούμης
Γέρος κατάδικος: Πέτρος Μαγουλάς
Σονιέτκα: Βικτώρια Μαϊφάτοβα
Μια κατάδικη: Αντωνία Καλογήρου

 

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Α.Μεσσήνης, Δ.Σακλάκης, Χ.Ακριβιάδης