Και τελικά το θαύμα έγινε, μια Ορχήστρα που λοιδωρείται απο τους υπέυθυνους του Υπουργείου Πολιτισμού, εμφανίσθηκε με μια μοναδική συναυλία στο Κάντογκαν Χώλλ του Λονδίνου στα πλαίσια των Αγγλικών PROMS, που αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες μια μεγάλη Αγγλική παράδοση. Είναι η πρώτη (και ευχόμαστε όχι η τελευταία) φορά που Ελληνική Ορχήστρα και μάλιστα σε ένα ρεπερτόριο πολύ δύσκολο και απαιτιτικό εμφανίζεται σε μια τέτοια εκδήλωση. Τα εύσημα φυσικά πηγαίνουν πρώτα στους μουσικούς της Ορχήστρας που τόσους μήνες δουλεύουν απλήρωτοι, και στη συνέχεια στον Αρχιμουσικό της Γιώργο Πέτρου που έχει ανεβάσει το επίπεδο της Ορχήστρας τόσο ψηλά.
Η συναυλία περιείχε έργα που αφορούσαν την Ελληνική Μυθολογία, των Χάσσε, Παιζιέλλο, Λουλλύ και Γκλούκ.
Η Ορχήστρα έπαιξε με ιδιαίτερη χάρη και γνώση του ύφους του κάθε συνθέτη, χωρίς υπερβολλές στα tempi, κάτι που χαρακτηρίζει πολλά σύχρονα Μπαρόκ συγκροτήματα , ιδιαίτερα τα Ιταλικά.
Πιστεύω πως ο Γ. Πέτρου έχει μια ιδιαίτερη έπίδοση για το ρεπερτόριο που είναι μεταξύ του Μπαρόκ και του κλασσικισμού, όπως φάνηκε και απο την πρόσφατη ηχογράφηση των “Πλασμάτων του Προμηθέα” του Μπετόβεν ,και κυρίως απο την εξαιρετική του ερμηνεία του “Σιρρόη” του Χάσσε στην Αθήνα πρόσφατα στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Ερμήνευσε την εισαγωγή απο την “Αρτεμισία” του Χάσσε με μοναδική αίσθηση ύφους τονίζοντας όσο έπρεπε τα γρήγορα μέρη. Υποδειγματική υπήρξε και το παίξιμο της Ορχήστρας στα ορχηστρικά αποσπάσματα του Γκλούκ. Υπέροχα πνευστά, καθαρά έγχορδα και μουσικότητα, ήταν ταχαρακτηριστικά της ερμηνείας της.
foto I.SAKKALAKΟι δύο κυρίες που συνόδευσαν την μοναδική αυτή συναυλία, η Μυρσίνη Μαργαρίτη και η Ειρήνη Καράγιαννη, τραγούδησαν με μπρίο και μουσικότητα άριες απο όπερες του Γκλούκ του Χάσσε, και του Παιζιέλλο. Η Ε. Καράγιαννη έδωσε τον καλλύτερο εαυτό της ιδιαίτερα με εντυπωσίασε στην άρια της Κλυταιμνήστρας απο την “Ιφιγένεια” του Γκλούκ.
Η Μ.Μαργαρίτη με την ασημένια κρυστάλλινη φωνή της ήταν η ιδανική ερμηνεύτρια για την απαιτητικότατη άρια απο τον Σιρρόη με τις τόσο δύσκολες κολορατούρες που τραγούδησε με άνεση και άψογη τεχνική και την άρια απο τον “Δημήτριο” του Γκλούκ, όπου η φωνή της απέδωσε όλο το συναισθηματικό εύρος της μουσικής. Οι δύο κυρίες τραγούδησαν τέλος ένα χαριτωμένο ντουέττο απο την “Ολυμπιάδα” του Παιζιέλλο, ένα πραγματικό διαμάντι που δικαίως ξεσήκωσε το ενθουσιώδες κοινό.
Αν μη τι άλλο αυτή η συναυλία απέδειξε για το τι είναι ικανή να κατορθώση μια εξαιρετική Ορχήστρα και ένας εμπνευσμένος Αρχιμουσικός. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους…