Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών βρήκε επιτέλους τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη στο πρόσωπο του Μαέστρου Β. Χριστόπουλου που θα της δώσει νέα πνοή. Ο Β. Χριστόπουλος είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος μαέστρος, με λαμπρές σπουδές, και κυρίως με μεγάλη αγάπη για την δουλειά του. Οι συναυλίες του με την ΚΟΑ χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα επιτυχημένες, όχι μόνο για τις ερμηνείες τους αλλά και για τον ιδιαίτερο «ήχο» που καταφέρνει να αποσπάσει από την ορχήστρα. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας του είναι το ρεπερτόριο που επιλέγει, έργα γνωστά αλλά και έργα που είναι λιγότερο γνωστά και ιδιαίτερα απαιτητικά.

Foto N.Krikellis Στη πρώτη συναυλία (21/3/2013), ακούσαμε την 8η και την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν, μέρος του Κύκλου των Συμφωνιών του μεγάλου συνθέτη. Η ερμηνεία του στην 8η Συμφωνία ήταν αρκετά καλή, και παρ’ όλες τις μικρές ατασθαλίες ερμηνεύτηκε με δυναμικότητα αν και με κάποια ρυθμική ακαμψία. Θα ήθελα λίγο περισσότερο χαλαρά tempi και κυρίως λίγο περισσότερο χιούμορ.

Αντίθετα η 5η ήταν υποδειγματική, με επιρροές από τις ερμηνείες του Κάρλος Κλάιμπερ και του Αρνονκούρ. Η ενδελεχής μελέτη του έργου σε κάθε λεπτομέρεια ήταν εμφανής ιδιαίτερα στο τελευταίο μέρος όπου ο Χριστόπουλος έβγαλε έναν εντελώς ιδιαίτερο δικό του «ήχο» οδηγώντας την ορχήστρα σε ένα δυναμικό φινάλε.

Η δεύτερη συναυλία , σχεδόν μια εβδομάδα μετά, (29/3/2013), ‘ηταν αφιερωμένη στον Ραχμάνινωφ με το λιγότερο γνωστό 4ο Κοντσέρτο για πιάνο και Ορχήστρα ερμηνευμένο από τον γνωστό πιανίστα Ν.Ντεμιντένκο. Θα έλεγα πως ήταν μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις, χωρίς ρομαντικές ακρότητες τις οποίες πολλές φορές συναντάμε στις ερμηνείες των κοντσέρτων του, ενώ τόνισε την κλασικότητα και τις πιο λεπτές αποχρώσεις του έργου.

Η έκπληξη όμως της βραδιάς ήταν η υποδειγματική ερμηνεία της 2ης Συμφωνίας του συνθέτη που ο Χριστόπουλος και η ΚΟΑ ερμήνευσαν με έναν μοναδικό τρόπο που σπάνια ακούμε από Ελληνική Ορχήστρα. Μας αποκάλυψε τις κρυφές πτυχές ενός αριστουργηματικού έργου, χωρίς να υποπέσει σε εύκολους εντυπωσιασμούς κρατώντας τον ήχο της Ορχήστρας πάντα υπό έλεγχο. Ήταν μια πραγματικά εξαιρετική ερμηνεία που τιμά τόσο τον μαέστρο όσο και την ορχήστρα που τον επέλεξε για Αρχιμουσικό της. Πιστεύω το ίδιο ένοιωσε και το κοινό που γέμισε την Αίθουσα και χειροκρότησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Ο Β. Χριστόπουλος ανέβασε τον πήχη της ΚΟΑ ιδιαίτερα ψηλά και η ορχήστρα ανταποκρίνεται επάξια. Επιτέλους Habemus Orchestra.