«Σας αρέσει ο Μπράμς;» θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος της συναυλίας που έδωσε το Κουαρτέτο εγχόρδων του Τόκιο στην μικρή αίθουσα του Μεγάρου στις 17 Φεβρουαρίου. Είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα κουαρτέτα εγχόρδων στον κόσμο και ήταν πραγματικά μεγάλη απόλαυση να τους γνωρίσει και από κοντά. Για την συναυλία τους διάλεξαν τα τρία κουαρτέτα για έγχορδά του Johannes Brahms μια δύσκολη βραδιά για τους μη μυημένους ακροατές της μουσικής δωματίου, μια μοναδική ευκαιρία να ακούσουμε τα τόσο σημαντικά αυτά έργα άρτια παιγμένα. Και δεν μας απογοήτευσαν. Να μιλήσει κανείς για την βαθύτατη μουσική τους παιδεία που έκανε κάθε μουσική τους φράση να μιλάει, να μιλήσει κανείς για την απόλυτη αφοσίωση στο πνεύμα των έργων, για τον απόλυτο συντονισμό που είχαν μεταξύ τους, ή για τον άψογο πλούσιο ήχο που είχαν τα βιολιά Στραντιβάριους που διέθεταν; Η ερμηνεία τους άλλοτε ανάλαφρη, άλλοτε «Ακαδημαϊκή» στο ύφος, χαρακτηριζόταν από μια Ολύμπια αταραξία και μια βαθιά γνώση της μουσικής υφής των έργων αυτών.Σε κάποια αντίθεση, ενδιαφέρουσα όμως, ήταν η συναυλία του Κουαρτέτου Εγχόρδων «Μιρό» που ακούσαμε στη σειρά «Rising Stars» στις 26 Φεβρουαρίου.
Νέα παιδιά, ένα νέο συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1995, και που σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγινε πολύ γνωστό και αγαπητό. Μετά το πολύ όμορφο κουαρτέτο του Haydn με την επονομασία «ο Βάτραχος», ακούσαμε ένα σύγχρονο έργο του Cha Ka Nin το κουαρτέτο για έγχορδα αρ.1. Πολύ ενδιαφέρον έργο, από έναν ταλαντούχο συνθέτη που εκμεταλλεύεται άριστα τις ηχητικές δυνατότητες ενός τόσο μικρού συνόλου δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Τέλος η συναυλία τους έκλεισε με το κουαρτέτο αρ.1 του Brahms . Η ερμηνεία τους χαρακτηριζόταν από μια ιδιαίτερη ενεργητικότητα, και έναν ενθουσιασμό για την μουσική χωρίς αυτό να σημαίνει πως ήταν επίπεδη ή επιφανειακή. Κάπως σκληρός ο ήχος του βιολιστή Daniel Ching, ενώ εξαιρετικός ήταν ο βιολίστας John Larges. Στο τέλος έπαιξαν και μια «έκπληξη» όπως ανακοίνωσαν σε πολύ καλά Ελληνικά, μια μεταγραφή απο ένα ταγκό.
Και μία υποσημείωση. Καλό θα ήταν να προσέξουν οι ιθύνοντες του Μεγάρου τα απίστευτα και όμως αληθινά που διαβάζει κανείς στα βιογραφικά των καλλιτεχνών. Γεμάτα λάθη και ασυναρτησίες: Ουίγκμορ Χώλλ και όχι Ουίγκμος, ότι ο κύριος Neidich έχει τον τριπλό ρόλο (αντί ιδιότητας) του μαέστρου του συνθέτη και του σολίστα, ο Τζούκερμαν είναι Πίνκας ή Πίνχας και όχι Πίντσας, αλλού διαβάζουμε Κουίν Ελίζαμπεθ Χόλ, και αλλού Queen Elizabeth Hall, τι θέλουμε τελικά Ελληνικά ή Αγγλικά; Και τέλος διαβάζουμε πως ο Καβάκος έπαιξε “στους BBC Proms”, ενώ φυσικά έπαιξε στις συναυλίες Proms του ΒΒC.